Hoe voel jij je vandaag? Op het moment dat je dit artikel leest? Ben je in een happy mood, energiek of zit je juist hoog in je adem en voel je je verdrietig en kwetsbaar? Even stilstaan bij wat je voelt kan enorm helpen om in contact te komen met wie je bent en wat je beweegt. Maar hé, heb je daar ook zin in? Wat levert je dat dan op? Herkenbaar? Dat je best wilt investeren, maar dat je wel wilt weten wat het nut dan is? Anders begin je er toch zeker niet aan? En als je ik je nu vertel dat wanneer je je kwetsbaar opstelt, dat je ook geraakt kan worden? Dat het ook pijnlijk kan zijn, dan begin je er toch zeker niet aan? Waarom zou je?

“Afgelopen jaar was voor mij een jaar waarin ik in gevecht was met mijn kwetsbaarheid. Ik had de moed opgegeven. Ik dacht dit gaat het gewoon niet worden, dit werkt niet. Ik had geen zin in nog meer pijn en afwijzing. Dus gooide ik mijn deuren dicht. Ik stopte met communiceren, ging nog harder werken en probeerde nog perfecter te zijn dan ooit… het zal geen verrassing zijn dat de houdbaarheidsdatum van dit concept binnen afzienbare tijd verstreken was. Moe, doodop, en hard geworden was het tijd om mijn grenzen aan te geven. Dit niet meer! Het moest eruit en dat deed het ook met volle kracht. En waar ik gedacht had in te storten gebeurde er iets anders… ik voelde me krachtig en zeker. Wat er ook gebeurt, ik kan dit! Ik vertelde mijn omgeving waar ik tegenaan liep en wat ik nodig had, maar vooral ook wat het met me deed. Ik stelde me kwetsbaar op, met alle risico’s van dien. En die risico’s nam ik voor lief. Ik kon deze strijd eigenlijk niet verliezen, want ik had mezelf opnieuw gevonden.”

Je wordt geboren als kwetsbare baby, afhankelijk van je ouders voor liefde, zorg en voeding. Je start een nieuw leven en je gaat dingen meemaken en ontdekken, leuke en vervelende dingen. Het leven gaat niet alleen over rozen, dat is onoverkomelijk. En dus ga je manieren zoeken om met tegenslagen c.q. trauma’s om te gaan. Je creëert overlevingsmechanismen. Je sluit je af, maakt je juist groter, gaat nog harder werker, anderen helpen, vermijdt contact met anderen of je stelt je juist afhankelijk op. Wat al deze strategieën met elkaar gemeen hebben is dat ze je proberen te beschermen, te beschermen tegen kwetsbaarheid.

Kwetsbaarheid

is

noodzakelijk.’

Brené Brown

En dat werkt fantastisch. Het enige nadeel is dat wanneer je de emoties van kwetsbaarheid onderdrukt, je andere emoties ook niet meer vol kunt voelen. Dus hoe meer je jezelf probeert te beschermen, hoe meer je je eigen geluk in de weg zit. De keuzes die je in het leven maakt zijn dan niet gebaseerd op wat je diep van binnen wilt, maar meer op wat je moet doen om te overleven. Zo dwaal je steeds verder van jezelf af. Ondertussen gebeurt er in je lichaam van alles. Alsof je een bal onder water probeert te drukken, zo graag wil dat wat je overlevingsstrategie met alle macht verborgen wil houden, naar boven komen. Dat uit zich in allerlei lichamelijke klachten en ziektes. In de huidige maatschappij hebben we geleerd om die signalen te negeren, er niet naar te luisteren. We zijn het contact kwijtgeraakt. Zo staan we dan met 2 – 0 achter.

Om kwetsbaar te zijn is moed nodig, je moet bereid zijn om iets te doen en de risico’s te aanvaarden. Het voelen van angst, verdriet, boosheid, het gevoel van verlaten zijn en er niet toe doen is niet gemakkelijk, maar het is er nu eenmaal. Zet het in het licht, maak contact met je lichaam en je gevoelens. Laat het er zijn. Wees lief voor jezelf en voor anderen. Door te praten over wat je ervaart, kun je ontdekken dat wat jij ervaart niet zo uniek is. Met jou zijn er velen. Je bent niet alleen en dat alleen al is zo fijn om te ontdekken en te voelen. Het is een stap dichter naar jezelf.